Het verhaal van Dick

Hoe nu verder?

Ik sta voor mijn gevoel op een tweesprong: verder hobbelen zoals ik al jaren doe of de stap wagen en aan mijn vrouw mijn bi verlangens kenbaar maken. Ik verlang naar het laatste in de hoop dat ze het kan accepteren en begrijpt dat ik haar niet tekort wil doen bij mijn verlangen naar een man. Toch overwint de angst het van het onbekende: hoe reageert ze? Is een bekentenis het einde van mijn relatie? Ze is in mijn beleving conservatief dus kan ze dit wel aan? Kortom ik zie vooral moeilijkheden voor mijn relatie als ik aan openheid denk. Wat doe ik haar aan als ik voor mijn gevoelens uitkom en mijn verlangen kenbaar maak. Beschadig ik haar niet als ik volledig open ben, ik moet dan ook bekennen dat ik eigenlijk mijn hele leven ook interesse in mannen heb. Iets waar ik niets mee gedaan heb uit respect voor onze relatie en mijn liefde naar mijn vrouw.

Mijn geschiedenis

Ik ben van huis uit opgevoed zonder dat het onderwerp seks op enige manier ter sprake kwam. Mijn ouders waren streng kerkelijk en ik heb toen ik jong was ook braaf de catechisaties van de kerk bijgewoond. Tijdens de jongeren bijeenkomsten werd op zicht veel besproken maar altijd gerefereerd aan de bijbel. En hoewel ik denk dat de mogelijkheid van biseksualiteit niet bestond in de kerk werd wel goed duidelijk gemaakt dat homoseksualiteit niet acceptabel was. Verlangens naar iemand van het zelfde geslacht zou je moeten negeren omdat dit tegen natuurlijk was. Dit wekte bij mij al een zekere weerstand op maar dit kon ik natuurlijk niet uiten tijdens de catechisaties

“Ik heb vooral geleerd in de pas te lopen en niet voor mezelf op te komen.”

Het ontdekken van mijn gevoelens

Mijn eerst bi gevoelens had ik al rond mijn 17e/18e via piraten zenders kon je pornofilms kijken en daar was een keer een scene van 2 mannen samen. Een schok ging er door mij heen toen ik de 2 mannen samen zag terwijl ze seks hadden en ik ben het nooit meer vergeten.

Enkele jaren daarna ik was inmiddels 23 toen ik als nog vrijgezel mijn eigen appartement had gekocht, heb ik bedacht om te gaan onderzoeken waar mijn verlangens lagen. En net toen ik contact had met een jongen kwam mijn huidige vrouw in mijn leven. Helemaal hotel de botel was ik en mijn biseksuele gevoelens waren weg, nog steeds ben ik erg gelukkig met haar en kan me geen leven zonder haar voorstellen, maar in de loop van de jaren is er wel het een en ander veranderd.

Mijn vrouw, ons leven

Hoewel wij in mij ogen een bijna perfecte relatie hebben waarin wij elkaar steunen en vooral versterken in onze ontwikkeling. Ik kan me daarom ook geen leven zonder haar voorstellen. Helaas bijna perfect is niet perfect en dit zit bij ons in een totaal verschillende beleving van seksualiteit. In mijn beleving is mijn vrouw seksueel zeer beperkt, ze geeft er niet echt om als ik geen initiatief neem zouden misschien geeneens 2 keer per jaar seks hebben. De satisfyer en vibrator die ik haar cadeau heb gegeven in de hoop haar seksueel wat meer te prikkelen zijn ongebruikt in haar nachtkastje verdwenen en zijn er nooit meer uitgekomen.

Ze komt snel met een oordeel en vaak uitgesproken mening heb ik me nooit durven uiten over verlangens die verder gaan dan zoenen, voelen en neuken. Zodoende praten wij niet over seksuele verlangens fantasieën en waar we elkaar in het dagelijks leven versterken lukt dit niet op seksueel gebied.

Mijn verlangen blijft sluimeren

Als ik mijn leven overzie dan is heb ik mijn terugkeren verlangen kunnen onderdrukken door er voor te zorgen dat ik gewoon geen tijd had om aan mijn gevoelens toe te geven. Door druk te zijn met Gezin, werk, studie en heel erg veel sporten met anderen zorgde ik ervoor geen prive tijd te hebben waarin ik een middag kon lanterfanten of gewoon alleen iets doen. Altijd was er een doel met een deadline, gevolgd door een volgend doel met deadline.

En toch bedacht ik me regelmatig hoe het zou zijn om met een man te zijn. Door stiekem bi of gay porno te kijken en mezelf helpen bleef ik in balans. Hoe druk ik het ook had met tussenpozen van soms meerder maanden kwam de spanning van hoe zou het zijn met een man weer terug. Eerst dacht ik alleen eens seks wilde met een man, om elkaar lekker klaar te laten komen. Inmiddels weet ik dat het me niet eens alleen om de seks gaat maar dat een maatje met wie ik ook seks kan hebben me veel meer aanspreekt.

Gevoelens weer ontwaakt

Eind December is mijn verlangen weer van de waakvlam gegaan, nadat ik in de kleedkamer van het zwembad een man tegenkwam die mijn triggerde. Ik was in tegenstelling tot mijn gewoonte een andere avond gaan zwemmen dan normaal. Ik was alleen in de kleedkamer, mijn zwembroek had ik al uit en ik was mezelf aan het afdrogen toen hij binnenkwam. We keken elkaar kort aan en direct triggerde hij mij. En waar ik gewoonlijk iemand de rug toekeer als ik me bloot afdroog lukte dat nu niet. Hij trok ook zijn zwembroek uit en begon ook zichzelf af te drogen. Ik schrok van mijn lichamelijke reactie. Mijn pik werd direct 2 maten groter en ik zag dat bij hem hetzelfde gebeurde. Onzeker als ik was trok ik beschaamd snel mijn broek aan, gelukkig raakten we toch aan de praat en hij vertelde spontaan dat hij iedere week probeerde te zwemmen. Inmiddels zijn wij elkaar al een paar keer tegen gekomen en speken wij elkaar zowel in het bad, onder de douche als in de kleedkamer. Naar mijn gevoel is de chemie tussen ons er maar tot nu toe neemt geen van beide het initiatief om elkaar verder te leren kennen

Er moet wat gebeuren

Voor thuis heb ik direct een extra dilemma want ik weet dat als mijn gevoel klopt en we elkaar echt beter leren kennen dat ik dan meer wil dan alleen korte gesprekjes in het zwembad en de kleedkamer.

Ik moet het dan eerst thuis delen, maar hoe ga ik dat doen zonder mijn vrouw te verliezen

Ik zie de biseksualiteit als extra naast mijn relatie, maar ben bang dat mijn vrouw het als verraad ziet. Deze setting is een droom voor mij: een leuke man met een gelijke hobby om wekelijks (of vaker) mee af te spreken.

Ik denk dat het geen voor mij persoonlijk niet ten koste gaat van mijn liefde voor mijn vrouw, ze is mijn maatje, mijn steun en toeverlaat en ik kan me geen leven zonder haar indenken. Toch is de spanning om het te bekennen zo groot dat ik er bijna ziek van ben.

Maar ook als dit niets wordt mijn verlangen naar en leuke Bi man nooit zal verdwijnen, De BI gevoelens zijn een deel van mij. Het gevoel dat ik het moet gaan delen met de wereld is nu duidelijk voor mij, eerst mijn vrouw en dan de rest.

Nu ik dit voor mijzelf duidelijk heb is er een last van mijn schouders af alhoewel er nog genoeg andere dilemma’s op drukken. Wanneer het zover is weet ik niet maar ik zoek naar openingen om het gesprek te kunnen starten. Zelf heb ik hier voor al wat bedacht en dit in gang gezet.

De angst voor de reactie van mijn vrouw is nog steeds groot, maar ik ben niet meer in paniek en weet dat de wereld ook bij een negatieve reactie niet zal vergaan. Natuurlijk hoop ik zo snel mogelijk uit de kast te zijn maar als het nog even duurt dan is het maar zo. Maar ik in de kast blijven is geen optie meer.

Dick

7 reacties

  1. Het Dick,

    Mooi hoe je je verhaal hebt gebracht!
    Herkenbaar die fases .
    In jou geval zou ik niet wachten om het gesprek met je zwem-maatje open te gooien en een eerste keer over je bi-verlangens te praten. Waarom blijf je twijfelen om die man te benaderen, hij heeft je toch al lang opgemerkt…
    Succes zou ik zeggen, ga ermee een de slag, en leef

  2. Hallo Dick ,
    behalve het kerk gedeelte zou ik het hebben kunnen schrijven , ik lees jou verhaal alsof ik het zelf ben. Ik zit in de zelfde situatie en met dezelfde gevoelens zoals jij het verwoord.
    Ik kijk ook gay films om mij op te winden en af te reageren. Ook ga ik wel naar gay chatrooms om mijn gevoelens te uiten wat een heerlijke voldoening geeft. Ik durf ook niet verder te gaan vanwege de gevolgen.

  3. Hallo Dick ,
    een heel herkenbaar verhaal, ik zit net als jij met de zelfde gevoelens en gedachten.
    Ik ben ook getrouwd en durf mij ook nog niet te uiten ivm de gevolgen. Ik ben blij met jou verhaal zodat ik weet dat ik niet de enige ben.

  4. Hallo. Aan iedereen die twijfelt om het tegen je vrouw te zeggen zou ik zeggen doe het toch. Mijn vrouw heeft het geaccepteerd ondanks dat onze seksuele relatie prima is. Ik mag zelfs daten met andere mannen. Ze zegt wat jij wilt kan ik jouw niet geven. Het was een hele opluchting toen ik op mijn 48ste dit durfde te vertellen, achteraf had ik het eerder moeten doen. Zeker omdat mijn vrouw ook opbiechte dat ze vroeger ook wel eens sex had gehad met een ander meisje.

  5. Hoi Jasper, Jaro, fijn dat jullie mijn verhaal herkennen, en tegelijkertijd jammer dat we niet open durven of kunnen zijn over onze gevoelens. Bij mij blijft het verlangen wisselend, periodiek heel sterk (vooral de herfst winter periode) en is mijn verlangen minder sterkt in de lente en zomer. Soms denk ik dat mijn vrouw het enigszins doorheeft maar het uitspreken blijft een zeer groot dilemma.
    Ondertussen zitten wij in een relationeel bijzonder fijne periode en hoewel wij door mij bijzonder weinig seks hebben kan ik me momenteel niet indenken dat het op een andere manier fijner/beter zou zijn. En dat nadat ik in januari/februari de gevolgen en consequenties van een scheiding in kaart aan het brengen was.
    Jullie ook sterkte bij welke weg jullie ook inslaan, en wie weet kunnen we eens chatten over onze gevoelens.

  6. Hoi Dick , ik blijf mijn gevoelens idd verbergen voor mijn omgeving en geef er alleen aan toe als mijn vrouw weg is. Ik heb deze gevoelens al mijn hele leven en soms denk ik wel misschien was het beter geweest om met een man te samenleven (stiekem toch homoseksueel?). Ik ben daarentegen ook heel gelukkig met mijn vrouw en heb haar ook nog nooit bedonderd / vreemdgegaan , alleen op het internet , lekker anoniem (laf?). Ik blijf bij haar en ga zo lekker verder.
    mvg Jasper

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *