Het verhaal van Frank

Bi is twee. Hoe ik weer één werd!

Het lijkt zo eenvoudig maar wat is het voor mij lastig geweest om “gewoon” mezelf te zijn. Ik ben beschermd opgegroeid in een zeer liefdevol gezin. De 45 gepasseerd en zeer gelukkig met de eerste helft (hoop ik :)) van mijn leven. Langdurige relatie met mijn lieve, mooie en onvoorwaardelijke vriendin en vader van drie prachtige zonen. Een goeie band met mijn familie, hechte vrienden en een prima carrierepad.

Waarom werd ik in dit ogenschijnlijk perfecte plaatje zo emotioneel tijdens mijn meditatie vanochtend? Opeens stond ik weer in mijn jeugd. Vanuit mijn ontspannen midden kreeg ik allerlei flitsen binnen. De mooie behaarde man die ik naakt zag toen ik met mijn broer en vriendjes in het zwembad onder de deur van de kleedruimte keek. Kees, de jongen uit mijn klas, die na de gymles ging douchen. De afgesloten douches werden verbouwd dus hij stond voor mijn neus met zijn mooie piemel glanzend van het water. “Ga jij niet douchen?”. Ik werd rood. Ivo riep: “Mietje”. Ivo, de lange lelijke jongen met dikke brillenglazen zag kans om het vizier op mij te richten.

Jaren later mijn dienstkeuring. In een lange rij om de beurt laten checken of je twee ballen hebt. En vervolgens in een open toiletruimte in een potje plassen. En tijdens mijn studie de man die ik zag plassen bij het station. Wat een grote piemel!

Allemaal flitsen die ik heb weggestopt. Allemaal momenten waarop ik bang was een stijve te krijgen. Mijn allerergste moment kwam ook boven. De begintijd van mijn erecties. Mijn ouders waren makkelijk en ik ging de badkamer binnen waar mijn vader in bad lag. Tussen het schuim zag ik zijn piemel drijven. Ik weet nog dat ik naar mijn slaapkamer ging met een enorme erectie.

Dit is voor mij een écht trauma geweest. Zonder dat ik het me besefte was dit wat ik écht niet wilde. Nu begrijp ik dat dit het begin is geweest van mijn afsplitsing. Van het onderdrukken van dit deel in mijzelf. Ik kreeg een deuk in mijn zelfvertrouwen en werd onzeker. Maar ik ging door.

Bij de meisjes was ik populair. Vanaf de brugklas heel wat ervaring opgedaan. Kreeg meermaals te horen dat ik een groot hart heb. Ik ben in mijn jeugd nooit verliefd geweest op een jongen.

Rond mijn 35e liep ik vast. Ik kreeg een burn-out. Zocht begeleiding en opende mezelf. Maar niet op dit stuk. Na een aantal maanden weer aan het werk. Maar mijn eigen werk was nog niet af. Zo’n 5 jaar geleden kwamen er na een heerlijke vrijpartij met mijn vriendin opeens als vanzelf woorden uit mijn mond: “Ik houd ook van piemels”….. Ik kreeg een gevoel alsof ik buiten mezelf trad. Hierna een kort gesprekje en de dag erna leek het alsof ik onder de trein had gelegen. Wat heb ik gezegd? Hoe vind zij dit? Wat betekent dit voor ons? Vele wandelingen volgden. Mijn vriendin was eigenlijk opgelucht dat het over mannen ging en niet over een andere vrouw. We lachten en huilden. En spraken af dat ik er niet concreet op uit zou gaan om een man te zoeken voor een eerste seksuele ervaring. Zo ging er een jaar voorbij. En ik leefde nog! Ik had het met mijn vriendin gedeeld en onze liefde bleek hiertegen bestand. Dit had ik niet durven dromen.

Een zeer verhelderend inzicht kreeg ik toen ik mezelf rond mijn 45e nog een aantal coaching sessies gunde. Ik wist dat mijn coach homoseksueel is en besloot mijn grote levensgeheim op tafel te leggen. Zijn reactie was zeer scherp. Dit gaat om je identiteit. Dit gaat niet over een hobby of interesse. Dit gaat om wie ik werkelijk ben. Voor mij was de enige oplossing om eindelijk mijn stoute schoenen aan te trekken.

Met paarse oren ging ik internet op. Vertrouwen en gezondheid zijn voor mij belangrijke waarden. Dit maakt het zoeken er niet makkelijker op. Uiteindelijk kwam ik op de site van het LNBI. Het Landelijk Netwerk voor Biseksualiteit. Ik zocht, mailde met een aantal mannen en sprak af. Met achteraf een enorm leuke en vriendelijke kerel. We ontmoetten elkaar op een terras en hadden direct een klik en een leuk gesprek. Een 2e ontmoeting volgde. De grote dag. De dag dat ik voor het eerst van mijn leven een piemel van een andere man vast mocht houden. Wat een ervaring. En wat een bevestiging voor mijzelf… Het mailen hield aan en er volgde een ontmoeting in een hotelkamer. Als ik op deze eerste ervaringen terugkijk begrijp ik waarom ik daarna de melk optrok. Hij was zeer enthousiast en wilde verder. Hij vond mij heel erg leuk en dat was voor mij too much voor dat moment. Wij hebben het goed afgerond met een mooi gesprek en een biertje.

Er volgde nog een aantal avonturen. Met mijn gezondheid in het vizier én de goeie en waardevolle relatie met mijn vriendin. Heerlijke seksuele uitspattingen maar nog niet helemaal wat ik zocht. Ik ben een echte verbinder en op zoek naar de echtheid in het contact. Omdat ik trouw wil blijven aan mezelf heb ik ook deze contacten verbroken.

Toen kwam de stap om mijn eigen advertentie op te stellen. Op LNBI met een mooi plaatje erbij van 2 getekende mannen. De tekst kwam als vanzelf en ik had alle vertrouwen dat hier een mooi contact uit zou volgen. Na een klein jaar kan ik dit volmondig bevestigen. De eerste ontmoeting, gesprek en wandeling voelde al zeer goed. Goeie kop, spontaan, humor, goed verhaal, gezinsman, ongeveer even lang, zelfde leeftijd…etc. En later bleken er nog veel meer overeenkomsten. Diepgang, interesse in mens en ontwikkeling, ervaring in het bedrijfsleven, spiritualiteit,… Maar het belangrijkste: een échte klik. Hoe bijzonder als 2 volwassen mannen volledig zichzelf kunnen zijn en durven tonen. Samen eten, praten, zwijgen, lachen, huilen, douchen. En niet te vergeten samen genieten van elkaar en elkaars lichaam. Wat een ontdekkingstocht en wat een feest. Maar ook zeer spannend en kwetsbaar. Samen zoekend naar de juiste modus. Waar vinden wij elkaar? Met van beide kanten als uitgangspunt dat onze relaties met onze vriendin op de eerste plaats staan en blijven staan.

Ik gun het iedereen zichzelf te zijn en toe te staan. Iedereen is anders en ieders pad is uniek. Achteraf heb ik het mezelf erg moeilijk gemaakt. Maar dit is hoe het is gegaan en hoe ik het heb gedaan. Voor mezelf zie ik de enorme waarde van het nu kunnen omarmen van mezelf in de volledigheid. Mijn huidige m-m relatie ervaar ik als een helende reis. Ik ga langs mijn oude wonden en in de verbinding met hem krijg ik nog meer verbinding met mezelf. Hoe waardevol in deze toch veelal vluchtige wereld!

Mijn diverse stappen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling hebben mij diverse inzichten gegeven. Ik heb ingezien dat ik veel te lang alleen heb geworsteld. En ervaren dat het mij enorm heeft geholpen mij uit te spreken bij een coach. Geniaal vind ik de waarheid van het lichaam. Het lichaam liegt nooit. Ik heb er alles aan gedaan de signalen te negeren. Uiteindelijk kwam de bal die ik met geweld onder water heb proberen te houden toch naar boven. Mijn overlevingsmechanisme was lange tijd perfect presteren. Aan de buitenkant proberen perfect over te komen omdat ik onbewust dacht: ik ben niet goed genoeg. Ik begrijp nu ook dat wanneer je een deel van jezelf onderdrukt, er een continue onrust ontstaat. En dat het dan heel lastig is om volledig je eigen plek te pakken. Het meest bizarre vind ik de ervaring dat ik door lichamelijk contact te hebben met een man, iknog beter in contact ben gekomen met mijn man zijn. Hier had ik altijd hele andere beelden bij.

Ik heb er goed over nagedacht en besloten om mijn verhaal anoniem in te sturen. Dit gaat veranderen als ik in de toekomst besluit om ook mijn kinderen te informeren over mijn geaardheid.

Achteraf had ik mezelf veel eerder mogen openen en laten begeleiden. Een initiatief als leefjebiseksualiteit.nl juich ik dan ook zeker toe. Hoe fijn om in vertrouwen te kunnen delen en ontdekken wie je in essentie bent. En te besluiten wat je hier wel of niet mee doet.

PS Na het op papier zetten van mijn verhaal heb ik het gedeeld met mijn vriendin. Spannend! Prachtig om vervolgens te ervaren hoe verbindend dit werkt (na enkele tranen..)

2 reacties

  1. Leuk verhaal zit in dezelfde positie. Wil graag contact maken met mannen. Op latere leeftijd homosexuele gevoelens ontdekt bij mij zelf. Alleen ik moet de stap nog maken. Voor mij een openbaring op mijn leeftijd 66 jaar voor het eerst gevoelens voor mannen te hebben.

  2. Een heel goed verhaal, heb lang met zoiets rond gelopen [ en nog steeds zoekend naar
    een vriend om samen elkaar te ontdekken ] Mijn eerst ervaring was met mijn 1,5 jr jongere
    broer in pubertijd .Laatste 20 jr wel ero massage van mannen gehad, tot 10 jr geleden
    een fietsmaatje !!! gevonden ,weduwnaar zelfde leeftijd, door goede en gesprekken bleek dat we veel gemeen hadden ,en we belanden in bed heerlijk geknuffeld gezoend en elkaar naar een hoogtepunt gebracht wat voor ons nieuw was !! dat heeft 8 jr geduurd
    .en hij is overleden .Gezien onze leeftijd 70+ ging in deze fijne periode een wereld voor
    ons open.
    Nu heb ik eigenlijk nog een vraag ,zijn er nog mannen waar ik eventueel nog contact mee kan leggen , op welke manier kan ik discreet dit doen.
    Mvg Johan
    Uit de regio Deventer .

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.